Glas
7000 jaar geleden werd glas voor het eerst gebruikt om voorwerpen te branden.
Simpel gezegd bestaat glas uit zand, kalk en soda.
In vroegere eeuwen smolten en vormden ze glas boven een olielamp. Vandaar dus de naam Lampworking.
En oh, wat moet dat een geduld karweitje zijn geweest.
Tegenwoordig heb ik twee branders, één die op propaan, en één die op propaan en zuurstof werkt.
Het glas dat ik gebruik voor het maken van glaskralen is o a afkomstig uit Italië (Murano), Duitsland en Tsjechië.
Dat kan doorzichtig en ondoorzichtig glas zijn, glas waar zilver inzit, goud of andere toevoegingen waardoor bij het branden steeds andere technieken nodig zijn. En de uitdaging dus steeds groter wordt om uit te proberen.
Je krijgt het aangeleverd in staven van 2 mm tot 6 mm doorsnede.
En daarmee kruip je achter je brander.
Nu zijn we zover om een kraal te branden
Neem een mandrel in een hand en een staaf glas in de andere.
Introduceer de glasstaaf langzaam in de vlam. Als de staaf te snel heet wordt, krijgt het een thermische shock en springt het glas om je oren. (Gebeurd me nog al eens hoor! Handig zo’n bril.)
Wanneer het glas heet is, wordt het zacht en kan je hem voorzichtig om de mandrel wikkelen, maar kijk uit, het is zo zacht dat het er af wilt druipen, daarom draai je continue aan de mandrel, zodat het zachte hete glas een bol gaat vormen.
Is de kraal mooi van vorm en groot genoeg, kan je door middel van stippen, punten, en andere technieken de kraal versieren. Dat gebeurt allemaal stap voor stap omdat het aangebrachte glas in de warme kraal wilt verdwijnen.
Met één kraal ben je soms wel een half uur tot een uur bezig.
Is de kraal naar je zin, dan stop je hem in de oven, die op een temperatuur wordt gehouden van 480 graden totdat de laatste kraal er in zit. Daarna gaat de oven de kralen verder verwarmen tot 520 graden en begint het anaelen.
De volgende dag is het altijd spannend of de kralen zijn zoals je wilde en kan je er een ketting of armband van maken.
Speciale computer gestuurde oven
Ik ben de trotse eigenaar van een Bluebird kiln. Een echte Bead-oven, met super computer om kralen te anaelen. Speciaal uit Amerika overgekomen. Daar is het lampworken veel meer bekend dan hier in Nederland.
Als je glas brandt, zit er veel spanning in de kraal, want de buitenkant van de kraal koelt sneller af dan de binnenkant. Je kunt je voorstellen dat er veel warmte nog binnenin zit en de moleculen bewegen daar heel snel. Daardoor kunnen kralen dus breken. En altijd juist bij de mooie kralen (de wet van Murphy).
De speciale dure oven, brengt de kralen op een temperatuur waarin de moleculen, ook die binnenin zitten dus, rustiger worden en langzaam in ongeveer 12 uur kunnen afkoelen. Daardoor is de kans op breuk kleiner.
Eigenlijk is het zo, dat je de kralen heet houdt om langzaam af te koelen, al klinkt dit erg raar.
Weet wel, glas is en blijft een breekbaar iets. Daarom is het ook zo mooi toch?.
Breekt er opeens iets, mopper niet, maar bel of mail me en we vinden er een oplossing voor. Maar met deze professionele oven zal dit dus zo goed als niet meer voorkomen.